Priorytetem dla firmy są teraz napędy SSD. OCZ Technology, jeden z czołowych producentów pamięci RAM, ceniony przede wszystkim za tworzenie wysokiej jakości modułów przeznaczone dla komputerowych entuzjastów, zapowiedział koniec produkcji i sprzedaży budżetowych pamięci należących do segmentu Value.

Decyzja ta została podjęta z uwagi na nikły odsetek, jaką produkcja tanich rozwiązań stanowiła w ogólnych dochodach firmy i w związku z tym nieopłacalność w stosunku do ponoszonych kosztów. W ostatnim czasie odnotowano duży wzrost sprzedaży napędów SSD i to właśnie w tym segmencie rynku firma upatruje swoją przyszłość. Chociaż rozwój pamięci masowych będzie w najbliższym czasie bardzo ważny dla OCZ, jednocześnie nadal produkowane będą wydajne (i drogie) moduły pamięci RAM przeznaczone dla bardziej wymagających użytkowników. Nie ma więc potrzeby obawiać się zniknięcia z rynku cenionych przez entuzjastów i graczy serii Reaper, Flex, czy Fatal1ty.

Wypowiedzi dwóch przedstawicieli OCZ Technology jednoznacznie pozwalają określić dążenia i intencje firmy.

Ryan Petersen, Dyrektor Generalny OCZ Technology

Tanie moduły DRAM przede wszystkim nie przynoszą firmie żadnych zysków. Biorąc pod uwagę tendencję wzrostową sprzedaży napędów SSD - już dziś stanowią one ponad połowę naszego biznesu - oraz fakt, że pod względem wydajności dominujemy we wszystkich segmentach rynku SSD, nie ma żadnego sensu utrzymywać sprzedaży budżetowych pamięci będącej tylko 3-procentowym marginesem.

Alex Mei, dyrektor ds. marketingu

Nie określiliśmy dokładnie, rozwijanie których linii produktów zakończymy, lecz na pewno położymy nacisk nie tylko na utrzymanie, ale przede wszystkim na rozwój naszej oferty pamięci z wysokiej półki. To obszar, w którym tradycyjnie jesteśmy silni i klienci mogą spodziewać się pojawienia się tu nowych produktów, tak samo jak zaniku linii budżetowych.

Fanom pamięci OCZ Gold, Obsidian i Value pozostaje więc albo w najbliższym czasie powiększyć swój budżet i celować w wyższą półkę albo zwyczajnie... zmienić ulubioną markę.

GlobalFoundries zapowiada proces 28 nm


W rozmowie z The Register przedstawiciel GlobalFoundries stwierdził, że jego przedsiębiorstwo jest w stanie, w pierwszej połowie przyszłego roku, dostarczyć pierwsze układy wyprodukowane w 28 nm procesie produkcyjnym.



Dodatkowo dzisiaj na stronie GF pojawiło się oświadczenie dotyczące wrześniowego Global Technology Conference, które między innymi zapowiada konferencje AMD. Podczas prezentacji zatytułowanej "Technologie i rozwój przemysłu CPU/GPU" Chekib Akrout, główny menedżer Advanced Micro Devices do spraw technologii, będzie mówił o korzyściach płynących ze zintegrowania w jednym kawałku krzemu wysokiej jakości procesora i karty graficznej, czyli o APU. Zapewne zostaną wtedy przedstawione kolejne informacje na temat Ontario, Llano oraz zapowiadanego wdrożenia procesu 28 nm.

Warto przeczytać:

• Podkręcone Palit i Leadtek z układem GTX460
• Producenci już czekają na AMD Ontario
  

Wracając do głównego tematu. GF będzie oferować dwa specyficzne warianty nadchodzącego procesu: 28nm-SLP (Super Low Power) oraz 28nm-HP (High Performance). Pierwszy z nich będzie używany do produkcji układów ARM typu System-on-chip (system zintegrowany z układem scalonym), które zagoszczą w naszych przyszłych telefonach, smartfonach i tabletach. Drugie rozwiązanie posłuży do stworzenia wydajnych procesorów graficznych ATI.



Porównanie technologii40 nm i 28 nm według danych Globalfoundries.


W tym momencie należałoby przypomnieć zapowiedzi AMD odnośnie kolejnych serii kart ATi Radeon. Przewijają się tutaj takie nazwy jak Southern Islands, Northern Islands oraz Hecatonchires. Zgodnie z krążącymi informacjami w nowym wymiarze technologicznym będą zrobione zarówno "Północne Wyspy" (Northern Islands), jak i "Sturęcy" (Hecatoncheires). Wariantem przejściowym będą "Wyspy Południowe" (40 nm), które mają w pewnym stopniu bazować na serii Radeon 5000. Oficjalne informacje być może pojawią się 1 września na GTC.

Specjaliści z zespołu badawczego firmy AVG Technologies zidentyfikowali globalną sieć komputerów zainfekowanych złośliwym oprogramowaniem, należących do botnetu o nazwie Mumba. Z raportu przygotowanego przez AVG Web Security Research Team wynika, że ofiarą ataku padło 55 tysięcy maszyn.

Według autorów raportu botnet Mumba wykradł internautom ponad 60GB danych osobowych, w tym dane do logowania do serwisów społecznościowych, szczegóły kont bankowych, numery kart kredytowych oraz wiadomości email. Najwyższy odsetek komputerów zainfekowanych botnetem Mumba znajduje się w Stanach Zjednoczonych (33 procent), zaś kolejne miejsca zajmują Niemcy (17 procent), Hiszpania (7 procent), Wielka Brytania (6 procent), Meksyk i Kanada (po 5 procent). Polska znajduje się w grupie krajów o niskim odsetku infekcji (1 procent).

Botnet Mumba został stworzony przez jedną z najbardziej wyrafinowanych, internetowych grup cyberprzestępczych znaną jako Avalanche Group. Do perfekcji dopracowała ona system masowego uruchamiania stron internetowych wyspecjalizowanych w wyłudzaniu poufnych informacji (phishing) oraz dystrybuowaniu złośliwego oprogramowania kradnącego dane. Mumba wykorzystuje najnowszą wersję trojana Zeus, będącego obecnie jednym z najpopularniejszych przedstawicieli niebezpiecznego oprogramowania.

- Unikalna infrastruktura botnetu Mumba sprawia, że podjęcie działań wymierzonych przeciwko serwerom, na których przechowywane są skradzione dane, jest dziś dużo trudniejsze niż wcześniej – powiedział Yuval Ben-Itzhak, starszy wiceprezes AVG Technologies. - Cyberprzestępcy stają się coraz bardziej wyrafinowani. Dlatego niezwykle ważne jest, aby wszyscy - zarówno konsumenci, jak i przedsiębiorstwa - podejmowali działania, mające na celu ochronę komputerów przed tego typu dynamicznymi cyberatakami. Najlepszym sposobem jest korzystanie z oprogramowania antywirusowego i narzędzi skanujących odnośniki internetowe, takich jak te, które AVG oferuje bezpłatnie – dodał.

<h1>Nowe procesory Intela nie dla fanów podkręcania
Koniec z darmowymi megahercami. Okazuje się, że w przypadku tańszych układów opartych na architekturze Sandy Bridge zmiana taktowania rdzenia będzie praktycznie niemożliwa. Nie będzie to sztuczne ograniczenie, które w prosty sposób można ominąć – wynikać ma ono z wewnętrznej budowy nowej platformy.

W obecnych układach, zintegrowane w mostku południowym kontrolery zewnętrznych interfejsów posiadają generatory impulsów zegarowych oddzielne od tych odpowiedzialnych za taktowanie procesora. Zwiększanie częstotliwości magistrali systemowej, najczęściej obecnie wykorzystywana metoda podkręcania, nie wpływa na pracę urządzeń podłączonych do portów PCI, SATA, czy USB.

Całkowicie inne rozwiązanie zastosowane ma zostać w nowej platformie Intela – Sandy Bridge. Dla wszystkich elementów – procesora, pamięci, interfejsów PCI, PCI Express, SATA, USB i innych, impulsy zegarowe nadawane mają być przez ten sam generator. Zwiększenie jego częstotliwości bezpośrednio przełoży się na zmianę taktowania wszystkich elementów systemu. Takie informacje zawarte są w wyciekłej do sieci wewnętrznej prezentacji Intela. Zmiany mają zostać wprowadzone w procesorach wykorzystujących podstawkę LGA 1155 oraz chipset P67, czyli następców układów montowanych w gnieździe LGA 1156. Ich budowa wewnętrzna ma pozwolić na redukcję kosztów platformy.

Tańsze wersje procesorów Sandy Bridge będzie można podkręcić o maksymalnie 2-3%, czyli wręcz niezauważalnie. Zwiększenie częstotliwości magistrali nawet o 5 MHz ma skutkować niestabilnością pracy pozostałych komponentów systemu, szczególnie zaś dysków SATA. W zamian wspierane mają być moduły DDR3 taktowane zegarem nawet 2133 MHz, cóż jednak po szybkich pamięciach, skoro procesor tej prędkości nie wykorzysta? Cały czas dostępna będzie także technologia Turbo Boost automatycznie zwiększająca częstotliwość pracy procesora – jej działanie możliwe będzie, gdyż manipuluje ona tylko mnożnikiem, nie zaś szyną.

Jedyną możliwością na znaczące zwiększenie wydajności układu będzie zmiana mnożnika częstotliwości procesora. Ten jednak musi być najpierw fabrycznie odblokowany, tak na przykład, jak w obecnie dostępnych modelach Core i5-655K oraz Core i7-875K. Procesory te są jednak znacznie droższe od swoich odpowiedników pozbawionych możliwości manipulacji wartością mnożnika. W przypadku układów Sandy Bridge zabawa w podkręcanie może okazać się więc grą nie wartą świeczki.

Całkowicie wolni od ograniczeń mają być sukcesorzy jednostek korzystających z podstawki LGA 1366 i chipsetu X58. Procesory z wyższej półki cenowo-wydajnościowej, wykorzystujące gniazdo LGA 2011 i współpracujące z chipsetem o nazwie kodowej "Patsburg", zbudowane mają być na podobnej zasadzie co obecnie dostępne układy. Podkręcanie "szyną" będzie możliwe bez najmniejszego problemu.

Intel może narazić się swoją polityką dotychczasowym klientom, w szczególności zapalonym overclockerom. Ucierpią też osoby dotychczas kupujące tańsze procesory i zwiększające ich wydajność do poziomu znacznie bardziej kosztownych konstrukcji. Być może firma doszła do wniosku, że takie praktyki zbyt dużo ją kosztują? Producentowi nie można w tym przypadku odmówić prawa do zysku, jednak pozostaje jeszcze kwestia konkurencji. Ta zaś zdaje się być bardzo przychylna wszelkim próbom podkręcania swoich układów, nie tylko przez zwiększanie ich częstotliwości, ale także odblokowywanie rdzeni. Czy "cięcie kosztów" rzeczywiście okaże się opłacalne, przekonamy się jesienią.



Dwie wersje chipsetu P67 - tak z, jak i bez odblokowanego mnożnika